Onlangs organiseerde De Dierenvrienden een wandeling in de duinen. Niet alleen de honden waren hiervoor uitgenodigd, nee ook wij, de baasjes, waren van de partij.
Het was letterlijk en figuurlijk een tocht door weer en wind. Halverwege brak gelukkig de zon door. Normaliter heeft Luca wel last van dat echte Hollandse weer, ze heeft ook zo’n dunne vacht:-). Niet dit keer; Luca had het ernstig druk. Ze is niet alleen een jachthond met een goede speurneus, maar houdt ook graag de roedel bij elkaar. Aangezien Claudia en Dennis inmiddels bij haar roedel horen (erg fijn om te zien!) heeft Luca de tocht wel vier keer zo vaak afgelegd als wij. Voor spelen had ze weinig tijd.van Claudia heb ik begrepen dat tijdens de “gewone” wandelingen er flink op los wordt gespeeld. Fijn, want dat is één van de belangrijkste redenen dat wij Luca twee maal per week met De Dierenvrienden mee laten gaan.Luca is een hele lieve en zeergevoelige hond, deze zomer (2005) wordt zij alweer 4. Als pup van vijf weken kwam zij als een aanhankelijk, schrikkerig en piepend hondje uit de test. Een hondje die dus veel aandacht en begeleiding vraagt. Dit geven we haar uiteraard graag, maar wij vinden het ook belangrijk dat ze, zeg maar, op eigen poten kan staan. Toen zij nog 1 – 2 jaar was liep zij altijd met een hele grote boog om groepen honden heen.Bijna twee jaar geleden is Luca voor het eerst met De Dierenvrienden mee op pad gegaan. Groepen honden kunnen wij nu rustig langslopen, een beetje angstig blijft ze altijd, maar ze komt wel voor zichzelf op en stelt zich eerder bazig dan onderdanig op. Iets waar De Dierenvrienden absoluut aan hebben bijgedragen. Verder vinden wij het belangrijk dat ze voldoende beweging krijgt op de dagen dat wij wat minder tijd voor haar hebben.
Luca is altijd erg enthousiast en vrolijk wanneer de bus van De Dierenvrienden voor de deur staat. Meestal wordt ze al onrustig wanneer ze nog een paar straten verderop zijn. Tijdens de wandeling hebben we ook ervaren dat Luca zeer gehecht is aan Claudia, Dennis en hun collega’s. Dit geeft ons een heel goed gevoel. Wij zien De Dierenvrienden als een betrouwbaar, attent en bovenal als een persoonlijke en gezellige club mensen die met veel plezier hun werk doen. We hopen dat Luca nog heel lang met De Dierenvrienden mee naar het bos, strand of duinen gaat!  

Natanja,  

P.S. Buurhond Bobby, bedankt voor de goede tip!  

Mijn hond Bingo loopt al vanaf het prille begin mee met Claudia van de Dierenvrienden. Bingo is een mooie bastaard Bearded Collie gemixt met (geloven we) Briard. Ik heb een eigen PR bureau dat ik vanuit huis run, ik plan mijn afspraken buiten de deur op de dagen dat Bingo meegaat met Claudia: dit werkt al ruim 7 jaar prima! Sowieso was er meteen een ‘klik’ tussen Bingo en Claudia en Dennis. Als één van hun in de buurt is besta ik opeens niet meer: want Claudia en Dennis betekent: loltrappen, rennen, zwemmen, spelen en gek doen, en tsja het vrouwtje is wel de liefste in huis (nl. beheerder etensbak) maar zoveel lol kan zij niet iedere keer bieden. De keren dat ik thuis ben als Bingo wordt opgehaald weet ik al 2 minuten van tevoren dat de Dierenvrienden bus er aan komt: Bingo loopt dan al als een gek voor de deur te rennen en te blaffen. Bingo is denk ik niet de allermakkelijkste hond van de groep: het is nl. een KNMI hond. Hij voelt feilloos aan wanneer er onweer, storm of regen aankomt, enne daar houdt ‘ie niet van…. Hij raakt in paniek en wil maar één ding: vluchten. Mijn kinderen, mijn man en ik kunnen dan helemaal niets met hem: hij zet het gewoon op een rennen. Wij wonen op de Koninginneweg, het is al een keer gebeurd dat hij met dreigend onweer ontsnapte en 2 uur later werd gevonden in het kroegje De Stinkende Emmer, vlak bij Elswout. (Oftewel Leidsevaart, Pijlslaan én Randweg overgestoken) Claudia heeft daar geen last van, ze heeft er nl. een perfecte oplossing voor gevonden: ze roept gewoon: ‘doei Bing’ en loopt door. En Bingo? Die kijkt een paar keer schichtig om zich heen, ruikt en snuffelt wat en loopt braaf achter Claudia aan. Wat ik al zei: hij heeft een ‘klik’ met Claudia!

Garance ,

De Dierenvrienden doet zijn naam echt eer aan,Claudia en haar medewerkers zijn echte vrienden van onze hond Roef die al vijf jaar de dagen dat moeders werkt door hun wordt uitgelaten.
Betrouwbaarheid en flexibiliteit zijn voor ons heel belangrijk, en kenmerken van de Dierenvrienden.
Het is een uiterst plezierige samenwerking en we hopen dat zo nog lang te kunnen blijven doen!

Familie Roukema

Dit is Noeska. Noeska is gek op Claudia en Dennis. Van Dennis mag ze altijd lekker voorin in de auto zitten, en dan ligt de hele weg haar kop op zijn been.

Wij zijn erg blij met Claudia en Dennis. In de bijna drie jaar dat Noeska met De Dierenvrienden meegaat, is er nog nooit een wandeling niet doorgegaan. En als Noeska eens een extra dag mee wil, is dat nooit een probleem.  Als ik wel eens thuiswerk, en Noeska gaat met Claudia mee, ben ik iedere keer weer blij om te merken dat ze echt urenlang op pad is. En ze komt altijd blij terug.

Hulde aan Claudia en Dennis voor de professionele, liefdevolle manier waarop ze hun werk doen!
Petra en Martin

Fleurtje, Louietje en Lotte.  

Tsja, drie monsters uit één gezin. De oudste, Fleurtje en de middelste, Louietje, gaan al vanaf 2005 mee met de Dierenvrienden. Mijn partner werkt de hele dag en ik ben met een opleiding bezig. Dit houdt in dat ik een of meerdere dagen in de week langer op school zit. Door mijn ziekte (ik heb het chronisch vermoeidheidssyndroom), kan ik niet op een schooldag ook nog een lange wandeling met de “kids” maken. Sterker nog, als het een behoorlijke schooldag was, kan ik helemaal niet meer met ze wandelen. Ik duik dan direct mijn bed in. Toen ik aan de studie begon had ik twee honden. Op hondentraining sprak ik met een meisje die haar hond, Beer, door de Dierenvrienden liet ophalen voor een wandeling. Heel tevreden was ze hierover. Dus gaf ik hun ook maar een belletje. Ja hoor, wanneer ik wilde proefdraaien. Dat gingen we doen. Fleurtje, die normaal niet veel van vreemde honden moet hebben, dartelde vrolijk mee met de bende. Louietje kon zijn lol niet op, heerlijk om met allemaal honden lekker te spelen en rennen. Wat ik toen zag beviel me heel erg goed. Aan de Dierenvrienden kon ik mijn kroost wel toevertrouwen. En inderdaad, het ging prima.

Vorig jaar kwamen wij een Amerikaanse cocker spaniel tegen die geïmporteerd was uit Tsjechië. Ze was nog maar een pupje. Maar, dit konden we toch niet doen, nóg een hondje erbij…? Een uur later maakten Fleurtje en Louietje kennis met hun nieuwe zusje, Lotte. Lotte is een gevalletje apart. Omdat ze een traumatische jeugd heeft gehad (waarschijnlijk in vrachtwagen naar Nederland) was ze een heel angstig hondje. Claudia wist haar vertrouwen echter te winnen. Met zijn drieën gaan ze nu lekker met het busje mee. Als ik thuiskom, liggen er drie weltevreden hondjes op me te wachten. Heerlijk om met zo’n vertrouwen mijn kids thuis te laten; ze worden opgehaald en weer thuis te komen; ze liggen voldaan in hun mandjes. Dierenvrienden, ontzettend bedankt! 

Dagmar en Welmoed

Telkens als ik tijdens een wandeling, de groep honden begeleid door Claudia tegenkwam viel het mij op hoe natuurlijk, en leuk zij met de dieren omging. Door deze ontspannen handelswijze, besloot ik dat als ik ooit beroep zou moeten doen op een uitlaatservice om mijn hond uit te laten dat het zeker ‘De Dierenvrienden’ zou worden. Sinds 2003 loopt Fellow met veel plezier mee in de groep, wat heel bijzonder is.
Dit omdat Fellow in 2001 een ongeluk heeft gehad waarbij hij aan zijn achterlijf verlamd is geweest. Claudia houdt rekening met Fellow’s  handicap door hem in een aangepaste groep te laten lopen. Sinds het ongeluk voelt Fellow zich kwetsbaar, dit merk je vooral aan het feit dat hij afwijzend reageert naar andere honden. Door het meelopen in de roedel met  ‘De Dierenvrienden’, wordt hij gedwongen zijn gedrag aan te passen. Hij is socialer en zelfverzekerder geworden in de omgang met andere honden. Dit is ook voor mij als baasje erg fijn, tijdens de eigen wandelingen.
Wij zijn blij dat ‘De Dierenvrienden’ Fellow de kans hebben gegeven om mee te komen met de groep, hij heeft er duidelijk veel plezier in. 

Marianne 

Beste Dierenvrienden,

Claudia heeft aan mijn baasjes gevraagd om iets te schrijven, maar zo druk als ze zijn heb ik mijn eigen poten maar op het toetsenbord gezet in een onbewaakt ogenblik.
Hoi ik ben Daan, op de foto zie je mij een beetje van boven, ik ben eigenlijk veel groter dan die 19 cm. Ik ben voor een grote Jack Russell best zwaar. 4,1 kilo om precies te zijn en alles is geheel en al spieren. Met mijn 5 jaar zie ik er erg goed uit.
Ik ben geboren in het plaatsje Kesteren op de Veluwe. Met 9 weken ben ik verhuisd. Naar Haarlem. Ja wat valt daarover te vertellen. Twee mensen kochten een huis en wilde wel weer eens een viervoeter om hun heen. En ik zocht toevallig verzorging en deze waren wel lief. Mijn vrouwbaas heeft een medewerkster die het niet zo op honden heeft. Dus vrouwbaas had mij speciaal op mijn grote formaat uitgezocht. En mij als pup snel geïntroduceerd. Kon ik d’r nog eens aan het schrikken maken. Nou die mevrouw heeft nu nergens last meer van hé. Ik heb haar helemaal om mijn poot gewikkeld. Zo doen wij Jacks dat. Elke dag krijg ik nu van haar een stukje brood. Ik ben erg blij met haar. We spelen nu zelfs! Vier dagen in de week werk ik. Zodoende gaat vrouwbaas met mij mee. Ik loop daar wat rond net als vrouwbaas zelf. Best gezellig en je moet toch wat, zo doordeweeks. Alle dagen thuis is “boaring”
Wat zij daar doet snap ik niet, maar echt bewaking hebben ze daar niet nodig. Ik meld me wel zo af en toe zeker als er aan het einde van de dag gekke mensen binnenkomen, die ik nog nooit gehoord of geroken heb. Want mij bedriegen lukt je niet. Verder zoeken ze het maar uit. Meestal speel ik wat, met één van mijn 175 tennisballen. Ik vind altijd wel iemand die effe gooien wil. Of ik scharrel wat stukkies brood bij elkaar die ik her en der vind. Vrouwbaas heeft de rest trouwens verboden mij nog te voeren… Dat is jammer hoor. Stel dat ik nog een gram aankom zeg… tjonge.
Nu heeft vrouwbaas soms afspraken buiten de deur. En dan komt een medewerker van de Dierenvrienden mij oppikken. Gaaf joh!! Snoepjes krijgen en lekker lang wandelen. Das toch te gek! Ik ga niet elke dag mee. Want vrouwbaas heeft niet elke dag van die afspraken. Maar wij zijn wel erg blij met de Dierenvrienden. Lange vergaderingen zijn namelijk enorm vervelend voor een Jack en een dame van standing zoals ik ben… Ziet u het is mijn Engels bloed. Ik kan daarom ook erg goed rechtop zitten diep zuchten en “British kijken” en iedereen negeren als mij dat uitkomt.
Verder vond mijn baas het ook nodig om hondentraining te gaan doen. Dat was niet echt moeilijk. eigenlijk een eitje. Voor mijn bazen is het zinniger geweest. Al kijkend wist ik meestal ruim van tevoren wat ze wilde. Als je nu maar net doet alsof je het niet snapt dan krijg je extra lekkers…Wij Jacks he…Na GG2 heeft mijn baas het echter voor gezien gehouden. Sport en spel was trouwens ook heel leuk!! Heb ik ook nog gedaan. Ik was gek van flyball maar ik moest met mijn 4 poten hard op dat bord springen (anders deed dat ding het niet)en dan die bal grijpen. “No sweat” Manbaas is elke vrijdag lekker bij mij thuis en dan slapen we uit. Vervolgens gaan we lekker naar Beeckestijn rennen of naar het strand ook rennen. Bij het begin van de Zeeweg heb ik allang door wat we gaan doen, dat is het enige moment dat ik van opwinding mijn stem laat horen.
Op het strand ga ik dan lekker lang achter mijn bal aan.
Ik zie dan geen andere hond Manbaas vindt dat ik soms minder hard moet lopen, maar ik krijg hem wel weer gemotiveerd. Gewoon veel tegen hem aanspringen.( he is such a woozy) Bij hem mag ik ook altijd voorin in de auto en altijd onder de gordel Hij kan niet goed rijden (weet hij zelf niet) En wat is er nou niet leuker dan voorin?
Bij Claudia zit ik ook altijd lekker voorin liefst tussen de anderen kan ik even zien waar we naartoe gaan en wat we tegenkomen. Erg belangrijk om te weten voor een Jack. Soms lig ik ook gewoon languit op haar arm. Zo, nu ga ik dit nu even snel versturen, voor vrouwbaas terugkomt op kantoor., dan kan het nog eens naast mijn foto komen te staan op de site van de Dierenvrienden.
Ps. Een tip aan de andere honden. Als Claudia nu voor je staat en een snoepje geeft. Dan gewoon een scheve kop trekken en de waar even voor je neerleggen. Net doen alsof je het niet lust. Krijg je er nog meer…….. Mijn baas heeft dit trucje verraden aan Claudia. Dat is jammer maar wellicht werkt het nog wel voor jullie. Veel succes

Een poot en een lik aan alle mensen van de Dierenvrienden.

Tata van, Daniëlle van het Elisabethofke.