Actueel...

Uw hond en de warmte...

Wij verlangen elk jaar weer naar de zomer om dan lekker in de zon te zitten en de warmte op het lichaam te voelen. Voor onze honden is dit echter heel anders en waarschijnlijk zijn zij dan ook minder blij met een mooie zomer.

Zoals wij onze warmte kwijt kunnen door te transpireren, zo werkt het niet bij de hond. Bij de hond kan de warmte alleen afgevoerd worden via de tong en in kleine mate via de voetzooltjes. Daarom ziet men honden die het warm hebben ook behoorlijk hijgen om hun warmte kwijt te raken. U kunt zich dan ook meteen voorstellen waarom het gebruik van een snuitbandje welke de bek van de hond helemaal omklemt in die gevallen levensgevaarlijk kan zijn voor de hond.

Laat uw hond nooit in uw auto, caravan of andere kleine afgesloten ruimte bij een buitentemperatuur boven de 15 graden Celsius! Zelf met een raampje open kan de temperatuur binnen een paar minuten zo hoog oplopen dat een hond in een shock raakt!

Het warme weer is dus niet altijd even goed voor onze hond. Wij zouden graag lekker willen gaan fietsen met het mooie weer. Voor onze hond kan dit echter een risico vormen. Ook het langdurig spelen in de volle zon is af te raden. Sommige honden weten niet van ophouden en de eigenaar moet degene moeten zijn die de hond hierbij in de gaten houdt. Wees voorzichtig met te zware inspanningen met uw hond !

Vergeet u ook niet dat het asfalt/stenen warm zijn voor de hondenvoeten; loop dus liever als het kan op gras. Als u zomers een lange wandeling wilt maken, doe dit dan ‘s morgens vroeg of ‘s avonds laat.

Heeft uw hond het heel erg warm, gooi dan niet een emmer koud water over hem heen. Het verschil hierin kan te groot zijn. Wel lekker is het voor uw hond om te zwemmen met warm weer. Sommige honden vinden ook pootje baden heerlijk. Zorg wel dat u uw hond goed gevaccineerd is en vermijd zoveel mogelijk stilstaand water. Daar is de kans op botulisme groter bij warm weer.

Uiteraard zorgt u voor voldoende water en houdt er rekening mee dat honden net als mensen minder eetlust hebben. Hierover hoeft men zich geen zorgen te maken.

Wat is schijnzwangerschap?...

De eerste loopsheid bij een teefje treedt op tussen de 6-12 maanden. Bij kleine rassen zal dit over het algemeen eerder zijn als bij grote rassen. De loopsheid duurt ongeveer 3 weken en in deze periode zijn de meeste teven tussen de 11e en de 13e dag vruchtbaar.

Het komt regelmatig voor dat de teef schijnzwanger wordt, dit is een heel natuurlijk proces. De reden hiervan is dat in de natuur alleen de ranghoogste wolventeef een nestje krijgt. Ook de andere teven in de roedel verzorgen de pups en deze worden schijnzwanger zodat ook zij de pups melk kunnen geven. Onze niet-gecastreerde teefjes hebben hier soms ook last van.

De verschijnselen zijn:
1. Zwelling van de melkklieren met melkproductie
2. Verzamelen van voorwerpen voor het maken van een nest
3. Gedragsveranderingen, wat zich bijvoorbeeld uit in agressief gedrag, aanhankelijk gedrag, sloomheid en/of verminderderde eetlust.
4. Zwaarder worden

Wat kan men doen als een hond schijnzwanger is?
1. Leid haar veel af door veel met haar te wandelen en te spelen.
2. U kunt aan uw dierenarts een medicijn vragen
3. Tenslotte kan besloten worden om de teef te castreren. Dit moet dan wel gebeuren in een periode dat zij niet schijnzwanger is.

Schijnzwangerschap gaat na enkele weken vanzelf over. Als uw hond eenmaal schijnzwanger is geweest, komt dat meestal na elke loopsheid terug.

Overgewicht bij honden...

Te dikke honden zien we steeds meer. Honden die zich moeizaam voortslepen door hun overgewicht. Hoe vervelend dit ook klinkt, maar dit komt natuurlijk omdat de eigenaar de hond te veel voedsel geeft. Er staat op de verpakking dat hij bijvoorbeeld 100 gram per dag moet krijgen en wij geven onze hond 100 gram per dag.
Het advies is echter om te voeren ‘met uw ogen’. De adviezen op de verpakking zijn richtlijnen, maar deze kunnen hoger of lager liggen afhankelijk van het karakter en mate van beweging van de hond. Wordt uw hond te dik, dan moet natuurlijk minder voeding worden gegeven en meer beweging.
Denk aan de consequenties voor uw hond als deze te dik is. Over het algemeen leven dieren korter als ze te dik zijn en ze hebben eerder lichamelijke problemen, zoals hart- en gewrichtsproblemen en kortademigheid (zeker met warm weer). Ze kunnen minder goed spelen en de weerstand tegen ziekteverwekkers neemt af. Het extra gewicht zorgt voor een extra belasting op botten en gewrichten en er treedt gewrichtsslijtage op (artrose).
Tenslotte hebben te dikke dieren een verhoogd risico tijdens verdoving en operaties. Heeft u het idee dat u er van alles aan doet, maar uw hond valt niet af, ga dan even langs uw dierenarts. Er kan ook iets medisch aan de hand zijn. Ook kan de dierenarts goede voedingsadviezen geven en een schema met u uitwerken voor verantwoord afvallen.

Vlooien kunnen een ware ramp zijn voor uw hond en omdat de vlooien slecht tegen kou kunnen komt de invasie van de vlooien er weer aan. Overigens leven de vlooien tegenwoordig met al onze lekkere verwarmde huizen het hele jaar door. Een vrouwtjesvlo kan in haar leven honderden eitjes leggen, u moet er waarschijnlijk niet aan denken.

Lente – vlooien komen er weer aan...

Vlooien kunnen ook ziekten overbrengen bij onze hond. Zo zijn er honden die na de beet van een enkele vlo al een allergische reactie kan krijgen en het dier krabt zich helemaal stuk, hierdoor kunnen er allerlei bacteriele infecties ontstaan. Als dit acuut ontstaat zijn het natte wonden, de zogenaamde hotspots.

Verder kunnen vlooien ook ziektekiemen overbrengen en bloedarmoede veroorzaken. Het is dus heel erg belangrijk dat u er voor zorg dat uw hond vlo vrij is. Belangrijk hiervoor is dat u:
- alle uw honden en katten in huis behandelt met een doeltreffend vlooienbestrijdingsmiddel. Lees de gebruiksaanwijzing eerst goed door
- de omgeving waar de dieren verblijven, te denken valt bijvoorbeeld aan de mand, het tapijt, de stoel, uw auto etc., behandelt met een zogenaamde omgevingsspray. Bij voorkeur een middel waar een insectengroeiremmer in zit (IGR). Dat voorkomt verdere voortplanting van vlooien en heeft dus een langwerkend effect.

U kunt bij uw dierenarts terecht voor het juiste vlooienbestrijdingsmiddel.

Lente – de teken komen er weer aan...

Met de lente begint ook weer het probleem met de teken. Honden die veel in bossen en/of door struikgewas lopen, hebben grote kans dat zij een teek zullen krijgen.

De teek laat zich op de hond vallen en hecht zich aan de huid. As het dier eenmaal volgezogen is na ongeveer 10 dagen, laat hij zich weer vallen in de omgeving en zal eitjes leggen. Larven groeien zo uit uit tot nimfen en om volwassen te worden hebben ook zij weer een gastheer nodig, vaak onze hond.

Buiten dat zij de huid irriteren van onze hond door de steekwond en het injecteren van speeksel, brengen zij ook met name ziekten over die met name in Zuid-Europa voor de hond dodelijk kunnen zijn. Zo brengt Ixodes teek de ziekte van Lyme over. De meeste honden zijn hier niet gevoelig voor, maar in sommige gevallen wordt de hond koortsig, verzwakt en er treden gewrichtspijnen op. Op vakantie in Zuid- en Oost-Europa brengen teken ziekten als babesiose (‘bloedwateren’) over.

Belangrijk is dus dat u voorzorgsmaatregelen neemt.
- Controleer na uw dagelijkse wandeling de hond op teken.
- Als u een teek vindt bij uw hond is het belangrijk dat deze er zo snel mogelijk wordt afgehaald. Vroeger werd gezegd dat u dit goed kon doen door er een warme uitgeblazen lucifer tegen te houden of de teek te verdoven met alcohol. Dit wordt ten zeerste afgeraden. De teek heeft op dat moment een schrikreactie en leegt zijn maag waarin de ziektenkiemen kunnen zitten. Beter is het om een goede tekentang bij uw dierenarts of dierenwinkel te halen.
- Bij uw dierenarts zijn verschillende produkten te koop die uw hond beschermen tegen besmetting door teken.
- Voor honden die naar de risicogebieden op vakantie gaan wordt bescherming met een vaccin tegen babesiose aangeraden. Vraag hier ook naar bij uw dierenarts.

Loopsheid teefje...

Een teefje zal ongeveer tussen de 6 maanden en 1 jaar leeftijd voor het eerst loops worden. Vanaf die tijd worden de meeste teefjes 2 keer per jaar loops, dit is niet afhankelijk van het seizoen, alhoewel het lijkt dat de meeste teefjes in het voor- en najaar hun cyclus hebben.

De periode van loopsheid duurt ongeveer drie weken. Het teefje zal de eerste tijd wel de reuen aantrekken, maar zal ze nog afweren. Op het moment dat de vulva van de teef wat opgezwollen raakt en wat meer bloed gaat verliezen (dit is meestal zo rond de 11e tot de 13e dag) zal zij geïnteresseerd raken in reuen. Er kunnen bij de teef meerdere dekkingen plaatsvinden en er kunnen dus verschillende vaders aan te pas komen.
Wilt u niet dat uw teefje gedekt wordt, dan is het raadzaam haar gedurende haar loopsheid (en zeker tussen de 11e en de 13e dag) aan de lijn te houden. Er zijn heel wat teefjes drachtig geraakt omdat zij er vandoor gingen, op zoek naar de juiste vader van haar puppies.

Risico van het spelen met stokken door de hond...

Er komen in de dierenartsenpraktijk regelmatig honden die gewond zijn geraakt door het spelen met een stok. De hond heeft de stok onhandig opgevangen of is met een stok in zijn bek ergens tegen aan gelopen. De hond geeft een gil en de eigenaar zal de hond zijn bek zeker controleren. Soms komt er wat bloed uit zijn bek en de eigenaar zal voor de zekerheid vaak even langs de dierenarts gaan. In sommige gevallen echter is er niets te zien en zal de eigenaar hier ook niets mee doen. Echter weken later kunnen toch problemen ontstaan.

Keelbeschadiging
Bij die honden die wel naar de dierenarts gaan, blijken ondanks dat beetje bloed wat uit die bek kwam, soms enorme beschadigingen in de keel te zitten. Ook als er geen bloed aan te pas is gekomen kunnen er beschadigingen zijn. Deze zitten zo diep dat de eigenaar dit niet kan zien. Vooral bij honden die met een stok in de bek ergens tegenaan gelopen zijn, zien we perforaties van soms wel 20 cm. diep. De stok dringt dan vanuit de keel diep in de hals, zijdelings van, of boven het strottenhoofd. In veel gevallen breekt bovendien nog een deel van de stok af of blijven delen van de schors achter in de hals. Dit leidt tot heftige ontstekingsreacties in de hals.

Ontstekingen en abcessen
Bij honden die na het voorval niet direct voor onderzoek bij een dierenarts zijn aangeboden, zien we soms vrij snel, maar soms ook pas weken later, dergelijke ontstekingen in de hals ontstaan. De kans is vrij groot, dat er ergens in de hals hout of schors is achter gebleven. In verloop van tijd verplaatsen deze zich in de hals richting borstingang.

Behandeling
Behandeling met antibiotica leidt meestal alleen tijdelijk tot genezing van de ontstekingen en abcessen. Wanneer de kuur afgelopen is, komen de klachten weer terug. Het operatief verwijderen van schors en hout is noodzakelijk om de problemen definitief op te lossen. Hiervoor wordt een operatie via de onderkant van de hals uitgevoerd, waarbij systematisch wordt gezocht. Hoe langer hout of schors zich in de hals bevindt, des te moeilijker is het opsporen ervan. Sommige honden moeten meerdere malen geopereerd worden om alles te kunnen verwijderen.

Natuurlijk is het veel beter om in de acute fase het probleem al op te lossen. Wanneer bij keelinspectie een perforatie wordt gezien, is het verstandig direct te opereren en te zoeken naar overgebleven stukken hout of schors. In het wondgebied worden vervolgens drains (rubberen slangetjes) achtergelaten om het ontstekingsvocht een uitweg naar buiten te bieden. De perforatie in de keelholte hoeft meestal niet gehecht te worden. Alleen wanneer de perforatie zo groot is dat er bij het eten voedsel in zou kunnen komen, dient sluiting overwogen te worden.

Preventie
Honden lopen graag met iets in de bek en het gooien met stokken (die overal voor het oprapen liggen) is natuurlijk geweldig leuk. Wees u zich echter bewust van de risico’s! U kunt uw hond veel leed besparen. Beter is het te gooien met een (soft)bal. Deze moet echter niet te klein zijn voor de maat van de hond, omdat de bal dan weer in de keel kan schieten.

De oudere hond...

Een gemiddelde hond kan wel 13 jaar oud worden. Kleine honden leven over het algemeen wat langer dan grotere honden. Ook hiertussen zijn grote verschillen, de ene hond is sneller oud dan de andere. Dit heeft met heel veel factoren te maken.

Hoe herken je nu een oudere hond? Net als bij mensen worden honden op leeftijd grijs, vaak zie je dat het eerste op de snuit, ze gaan wat strammer lopen door het ontstaan van artrose, staan daarom ook moeilijker of trager op en slapen meer dan voorheen. De meeste honden worden door het gebrek aan beweging dikker. Hun vacht wordt wat doffer en kan wat meer gaan ruiken. Gebitsproblemen kunnen ook voor meer stank gaan zorgen. Tenslotte zien we meer huidaandoeningen ontstaan, zoals vetbobbeltjes.

Veel mensen gunnen hun hond een rustige oude dag. Het rondje met het hondje wordt minder lang en als hij zijn water en voer maar krijgt, hebben de eigenaren de idee dat het zo goed voor hem is. Dit is echter niet juist, de hond zal op deze manier steeds meer indutten. Het is juist voor een oudere hond goed om afwisseling in de wandeling te hebben, Leuke dingen met uw oude dibbes doen en nieuwe spelletjes verzinnen zorgt er voor dat uw hond actief blijft. Er zijn op de markt heel veel soorten speelgoed waarmee u uw oudere hond heel veel plezier kunt doen.

Zorg ervoor dat hij zijn entingen en ontwormingen op tijd krijgt en geef senior voeding. Dergelijke voeding is helemaal aangepast aan de oudere hond met stoffen die de gewrichtsfuncties helpen ondersteunen, de afweer versterken en overgewicht voorkomen. Door het hogere percentage vetzuren blijven de huid en de vacht in optimale conditie. Voor honden met gewrichtsproblemen is er speciale dieetvoeding bij de dierenarts verkrijgbaar.

Met uw hond fit de winter door...

In ons land is bijna de helft van de honden te zwaar met als gevolg allerlei gezondheidsrisico´s. Te dikke honden hebben een minder goede lichamelijke conditie en lopen veel meer kans op allerlei gezondheidsproblemen zoals suikerziekte, hart- en leverproblemen, en gewrichtsaandoeningen. Overgewicht ontstaat bijna altijd door een combinatie van te veel eten en te weinig bewegen. Omdat iedereen zijn hond natuurlijk zo lang mogelijk fit en gezond wil houden, is het belangrijk ervoor te zorgen dat de hond niet te zwaar wordt, want voorkomen is tenslotte altijd beter dan genezen. Tijdens de wintermaanden verdient dit wat extra aandacht, omdat honden, net als mensen, in de winter meestal wat minder beweging krijgen en rond de feestdagen ook nogal eens extra verwend worden.

Hieronder volgen aan aantal fitte tips om uw hond in een goede conditie te houden.
• Geef de voeding altijd volgens het advies op de verpakking. Bedenk hierbij wel dat dit richtlijnen zijn voor een gemiddelde hond. Als uw hond bijvoorbeeld weinig actief is, kan het zijn dat hij wat minder voeding nodig heeft. Andersom heeft een hele actieve hond waarschijnlijk meer nodig.

• Voorkom overgewicht al vanaf jonge leeftijd. Een dikke pup wordt later meestal een dikke volwassen hond. Geef dus niet te veel voeding of tussendoortjes en leer de pup al direct dat hij tijdens uw maaltijden in zijn mand of kamerkennel moet blijven, dit voorkomt bedelen.

• Geef uw hond voldoende lichaamsbeweging. Probeer hem iedere dag lekker te laten rennen, het apporteren van een bal is hiervoor een goede methode. Ook bij kynologenclubs en hondenscholen kunt u uw hart ophalen. Hier kunt u allerlei cursussen volgen of meedoen aan hondensporten, zoals behendigheid of flyball. Natuurlijk hoeft u niet zover te gaan, ook lekkere bos- of strandwandeling zorgt voor de nodige beweging. De meeste stranden zijn ´s winters toegankelijk voor honden en waar kun je nou lekkerder uitwaaien na het kerstdiner?

• Weeg uw hond regelmatig, zodat u zijn gewicht goed in de gaten kunt houden. U kunt dit bij een niet te grote hond het makkelijkst doen door eerst met de hond, en dan zonder de hond op de weegschaal te gaan staan. Grote honden kunt u leren op de weegschaal te gaan zitten of eventueel bij de dierenarts laten wegen op een speciale hondenweegschaal. Laat uw hond sowieso altijd wegen bij een bezoek aan dierenarts.

• Natuurlijk is het leuk om uw hond te belonen voor goed gedrag of eens extra te verwennen. Geef dan wel speciale energiearme hondensnacks. Onze lekkernijen als kaas of worst zijn niet geschikt voor de hond, ze zijn te kruidig en te vet. Pas wel in verhouding de hoeveelheid voeding wat aan wanneer u uw hond regelmatig een hondensnack geeft. Uw dierenarts kan hierover adviseren.

• Is uw hond wat aan de zware kant, dan kunt u hem het beste een aangepaste light voeding geven. In combinatie met wat meer lichaamsbeweging zal het juiste gewicht meestal weer snel bereikt worden. Voer de lichaamsbeweging wel geleidelijk op. Dit natuurlijk alleen als uw hond geen
gezondheidsproblemen heeft zoals hart- of gewrichtsproblemen. Geef verder geen energierijke tussendoortjes. Als u uw hond eens een extraatje wilt geven, kies dan weer voor een speciale vetarme hondensnack.

• Als uw hond echt te dik is, kunt u hem het beste laten afvallen onder begeleiding van uw dierenarts. Meestal zal hij dan een speciale dieetvoeding krijgen en extra adviezen voor een verantwoord gewichtsverlies.

Een eenvoudige manier om te kijken of uw hond te dik is, is door de hoeveelheid vet op de ribben te voelen. Er is sprake van overgewicht wanneer de ribben moeilijk voelbaar zijn wanneer u met een vlakke hand over de borstkast strijkt. Voor rashonden bestaan er verder streefgewichten voor zowel reuen als teven. Ook hier geldt weer dat dit richtlijnen zijn en dat het gewicht van de individuele hond natuurlijk kan variëren. Laat verder altijd bij een bezoek aan de dierenarts controleren of uw hond goed op gewicht is.

Zorg voor de gezondheid van uw hond zoals u zorgt voor uw eigen gezondheid.

Sneeuw en ijs…

Sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien, schaatsen en zelfs langlaufen. Ieder jaar komt Nederland wel een beetje in de sfeer van de winter. Blauwe luchten, rode wangen en heerlijk buiten zijn. Deze weersomstandigheden zien we niet vaak, maar als het gebeurt vindt iedereen dat heerlijk. Ook uw hond vindt het geweldig. Hij zoekt de door u weggegooide sneeuwbal alsof het zijn meest belangrijke kluif is, hij probeert te lopen op het ijs en vind het ballengooien net zo leuk, misschien wel leuker dan gewoon op het grasveld.

Ook hier willen we graag weer een paar adviezen geven.
Een hap van een sneeuwbal is niet zo erg, teveel is echter heel erg slecht voor de maag van een hond, zeker voor honden die gevoelig zijn voor maagdraaiingen. Hierbij kantelt de maag een slag en sluit zo zowel de slokdarm als de dunne darm af. Hierdoor kan de maag zijn stoffen zijn gas niet meer kwijt. Uiteindelijk is dit vaak dodelijk.

Als het ijs sterk genoeg is, is het niet zo erg als uw hond daarop loopt. Het grote probleem is dat heel veel honden het leuk gaan vinden en zelf al vanaf een grote afstand op het ijs springen. Het vervelende hierbij is dat de hond niet doorheeft wanneer het ijs niet meer sterk genoeg is, uw schreeuwen helpt niet meer, hij spring vanaf een grote afstand, zakt erdoor en komt door zijn snelheid ook nog eens onder het ijs. Helaas overlijden ieder jaar regelmatig honden op deze wijze. Ons advies is daarom om de honden gewoon niet op het ijs te laten, speel gewoon met ze langs de kant in de sneeuw, dat vinden ze net zo leuk. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de blessures die ze kunnen oplopen als ze met alle poten in vier verschillende richtingen wegglijden. Als uw hond op het glibberige ijs rondspartelt en allerlei doldwaze Disney-buitelingen maakt, ziet dat er inderdaad erg koddig uit. Maar niet alleen mensen kunnen door dit soort acties ernstige spier- en peesblessures oplopen, dit geldt ook voor honden!

En nu we het toch over blessures hebben: veel honden vinden het fantastisch om achter ballen aan te rennen. Soms gaan ze zo hard dat ze helemaal doorschieten. Op een gras is dat vaak niet zo heel erg, op de stenen kan dat blessures opleveren. U moet zich ook realiseren dat als het weiland bevroren is alle graspolletjes en opstekende stukjes aarde keihard zijn en nu niet meebewegen. Bovendien stuiteren de ballen hierdoor ook nog eens alle kanten op, waardoor ook de honden weer allerlei vreemde bewegingen maken. Allemaal extra kans op blessures.

Daarnaast hebben honden geen beschermend schoeisel aan, zoals wij. IJs is niet alleen heel glad, maar zeker in combinatie met sneeuw kan het messcherpe randjes vormen. Na een flinke aanloop snel over die randjes glijden kan vervelende beschadigingen aan de voetzolen opleveren. En de kussentjes van de hond zijn niet of erg moeilijk te hechten. Het is niet voor niets dat poolhonden die voor de sledehondensport gebruikt worden, onder dat soort omstandigheden vaak schoentjes dragen.

Pekel
Vaseline tussen de tenen helpt ook tegen een ander probleem: irritatie door pekel. Natuurlijk probeert u ervoor te zorgen dat de hond niet over bepekelde straten en stoepen loopt. Het is alleen niet altijd te vermijden. Soms begint een hond helemaal te trekken met zijn poten of zelfs te janken omdat de pekel in zijn poten bijt. Vaseline beschermt op dat moment de huid tussen de kussentjes. Als u na thuiskomst dan ook nog zijn poten even afspoelt in een teiltje met water, voorkomt u dat die huid gaat irriteren en daardoor kapot gaat.

Toevallen en stuiptrekkingen bij hond...

Voor u als eigenaar is het vaak een erg vervelend gezicht als uw dier een toeval krijgt. Het is begrijpelijk dat u hem hierbij wilt helpen en ondersteunen. Het is echter het beste om uw dier tijdens zo’n aanval met rust te laten en de omgeving van het dier veilig maken. Het is mogelijk dat het dier meerdere aanvallen achter elkaar krijgt. Toevallen (convulsies) zijn tijdelijke verstoringen van de activiteit in de hersenen, waardoor het dier de controle over de skeletspieren verliest.

Symptomen hiervan kunnen zijn:
- spiertrekkingen
- starende blik
- het likken van de mond
- rusteloosheid
- kwijlen
- zich willen verstoppen
- het meer dan normaal vragen om aandacht

Tijdens een aanval zijn de symptomen
- verliezen van bewustzijn
- het laten lopen van urine en of ontlasting
- spiertrekkingen
- niet meer kunnen opstaan
- schokkende bewegingen
- schuimbekken
- rollen van de ogen

Na de aanval is de hond meestal een tijdje verward en loopt wezenloos heen en weer.

.
Na de aanval kunt u het dier geruststellen door het rustig te aaien en met kalme stem toe te spreken. Zorg ook dat er zo min mogelijk lawaai en licht in de kamer is. De hersenen zijn erg gevoelig in dit stadium.

Er zijn medicijnen om te toevallen onder controle te krijgen en het kan gebeuren dat er eerst uitgezocht moet worden welke doseringen en eventuele combinaties van medicijnen optimaal zijn voor het betreffende dier. Gaat het om een eenmalige aanval dan hoeft er gewoonlijk geen medicatie voorgeschreven te worden.

Loopsheid niet voorbij als bloeden vermindert...

Eigenlijk is het voor veel eigenaren van honden best lastig als hun teef loops wordt. Bij de meeste rassen vindt dit twee keer per jaar plaats. De teef verliest dan bloed en raakt erg geïnteresseerd in reuen. Wat houdt de loopsheid precies in?

Bij de vrouwelijke hond noemt men de periode tussen de geboorte en de eerste oestrus de prepuberteit. De lengte van deze periode is 6 tot 24 maanden. Daarna worden ze geslachtsrijp en kan de loopsheid optreden. Dit begint eerst met een periode van seksuele activiteit (pro-oestrus). De gemiddelde duur hiervan is 9 dagen. De eerste dag van de loopsheid is de eerste dag dat er een bloederig-waterige uitvloeiing uit de vagina optreedt. De teef accepteert dan nog geen reu in de buurt. Op het moment dat de teef bereid is om gedekt te worden, zo rond de 10e dag na het begin van de loopsheid, spreken we van oestrus en treedt de eisprong op. De gemiddelde duur van de oestrus is 9 dagen.
Na de loopsheid gaat de hond een rustperiode in van 2 à 3 maanden (metoestrus), gevolgd door een diepe rustperiode voor de eierstokken (anoestrus). Deze periode duurt ongeveer 3 à 4 maanden.

Tijdens de loopsheid raken reuen erg geïnteresseerd in de teef. Ze worden soms op grote afstanden aangetrokken. Vaak worden teven daardoor wat minder uitgelaten, het is niet verstandig ze los te laten lopen want voor je het weet zijn ze gedekt. En dan komt het moment dat de bloeding wat minder wordt. Veel eigenaren zijn opgelucht en denken dan dat het allemaal al weer bijna over is. De teef mag weer los en…. wordt gedekt.

Het verminderen van de bloeding of het wat wateriger worden van de bloeding zijn geen tekenen dat de loopsheid over is, het zijn juist verschijnselen die aangeven dat dit het moment is waarop de teef het beste gedekt kan worden. Het is dus juist nu zaak om de teef vast te houden en weg te houden van reuen. Pas nadat het bloed weer donkerder van kleur is geworden en pas daarna echt is gestopt is de loopsheid over en kan de teef niet meer drachtig worden.

Glucosamine...

Steeds meer mensen met gewrichtsklachten gebruiken Glucosamine. Maar ook bij dieren met artrose heeft het goede resultaten. Heel wat honden gaan na verloop van tijd weer beter lopen en hebben duidelijk minder pijn.Glucosamine is geen medicijn, maar een eiwit dat normaliter ook al in ons lichaam voorkomt. Het zit in kraakbeen, bindweefsel en in de vloeistof in onze gewrichten. Het Glucosamine dat u koopt  bij de dierenarts of in de winkel is gemaakt uit schelpen, de schilden van krabben en garnalen.

Ondertussen komt er steeds meer wetenschappelijk bewijs dat Glucosamine daadwerkelijk werkt bij gewrichtsklachten, maar hoe, dat is nog niet helemaal duidelijk.Bij artrose gaat het kraakbeen in de gewrichten langzaam steeds verder kapot. Dit kraakbeen is belangrijk om de stoten die een gewricht krijgt tijdens het bewegen op te vangen. Als het kraakbeen eenmaal stuk is en soms zelfs verdwenen, komt dit niet meer goed. 

Het is ondertussen duidelijk dat Glucosamine op één of andere manier helpt om de structuur van het nog aanwezige kraakbeen te verbeteren. Bovendien blijft er meer vocht in zitten, waardoor het gewricht soepeler beweegt. Maar als het kraakbeen dus bijna geheel verdwenen is, zal Glucosamine waarschijnlijk niet helpen.Glucosamine wordt vaak gegeven samen met nog andere supplementen: samen schijnen ze nog beter te werken tegen gewrichtsklachten.

Het duurt een poos (4- 10 weken) voordat u merkt dat de Glucosamine gaat werken. U moet dus een hele poos geduld hebben, voordat u resultaten gaat zien. 

U kunt Glucosamine op vele plaatsen kopen: bij de dierenarts, in de dierenwinkel, via Internet of in Haarlem bij Van der Pigge. Laat u goed voorlichten over hoe het moet toedienen.